ماراتن نمایشگاه رو به شروعه. به اضافه ی این که کلی تغییرات هم در جریانه و دیگه محل نمایشگاه ها نیست که بی نقشه بریم سالن مبنا و بانک و انبار و بیست و شیش دی. جای توالت و مرکز اطلاع رسانی رو از حفظ باشیم و فاصله ی بین در ورودی تا حوض رو. غم انگیزناک تر از همه اش اینه که دیگه از کنار فواره های حوضه رد نمی شیم و ترس خیس شدن کتابا نیست. دلم واسه قطره های ریز آب بعد چهار پنج ساعت راه رفتن که با کلی آرامش و خنکی می شستن روی صورت آدم تنگ می شه. هوووووووم....